عید میلاد نبأ عظیم، امام المتقین، مولی الموحدین، امیر المؤمنین
اسدالله الغالب، علی بن ابیطالب (علیه الصلوة و السلام)
و همچنین
یاد و خاطره شهید مطهری و روز معلم
گرامی باد.


دست بوس معلمین و اساتید نازنین و گرانقدرم هستم.

غرض بعد از عرض ارادت حضور اساتیدم، تذکر این معنا بود که
تکریم مقام معلم و تعظیم شأن استاد با لفّاظی و شعار و ژست گرفتن میسر نمی شود
دریغ که کَرَم داران عالَم را دِرَم نیست و درم داران عالم را کرم نیست.
اگر جمعیتی از مسئولین ما -به معنای مصطلح-
«مسئولیت» را به واقع صحنه ی سؤال و امتحان می دیدند
و مجال انتفاع شخصی و فرصت سودجویی نمی پنداشتند
وضع اینگونه نبود.

القصه، وضع نباید به گونه ای باشد که وقتی می پرسیم:
استاد حالتان چطور است؟
پاسخ بشنویم که: هیچ چی! نشستم دارم گرد و خاک می خورم!!!

ما به جای الگوسازی و الگوپروری، به جای تکریم بزرگان و
جلو چشم قراردادن و برجسته کردن آنها در انظار ،
گـَرد فنا و فراموشی و فلاکت بر چهره آنان پاشیده ایم و بعد
تعجب می کنیم چرا اقبال به هنر و ادب و علم کم است
و انتظار داریم فرهنگ ساخته بشود و جوان به بیراهه نرود و ...؛
نمی شود!

فیلم مصاحبه پر غصه با استاد شاهپور ترابی گودرزی را ببینیم و بیاندیشیم:

استاد شاهپور ترابی گودرزی

با حجم حدود 61 مگابایت دانلود کنید.

به کام اهل هنر ، روزگار باید و نیست
به طبع بی هنران ، آسمان نباید و هست!